Aids Babies
|
||
'AIDS Babies' is begonnen toen Gigi Svorinic, een vrouw die in 2003 in Johannesburg woonde, een artikel las met de titel „AIDS Babies Die Eenzaam Sterven" en foto's zag van rijen metalen kribjes, of kinderbedjes…… Babies, gekooid achter de witte ijzeren spijlen, huilend om de warmte van een menselijke aanraking…... Zij vroegen alleen maar om de troost van een menselijke aanraking en een teddybeer, zodat de stervende AIDS weeskinderen het gezelschap zouden hebben van een stuk speelgoed terwijl ze helemaal alleen in hun witte metalen kooien wachtten op de dood.
Deze ervaring zorgde ervoor dat Gigi haar werk opgaf en ze haar aandacht voltijds aan de aids weeskinderen besteedde. Ze hebben een team van 5 mensen, die healing opleidingen geven aan Zulu vrouwen en meer dan fulltime bezig zijn met het bezoeken van aids wezen om hen healingen te geven, een beetje warmte en aandacht geven in de zo korte periode die hen nog rest. Ze laten telkens een knuffel achter zodat de kinderen nog met iets affectie kunnen uitwisselen. Deze knuffel is voor de aids weeskinderen een surrogaat moeder. Enkele maanden geleden kwam ik in contact met een man die gratis enkele duizenden beertjes wilde weggeven. Dit was het antwoord: “Het lijkt me dat deze beertjes bestemd zijn voor de kleintjes hier in Nhlangwini ….ze wachten al zovele jaren Tijdens mijn presentatie voor een organisatie in Johannesburg werd me gevraagd hoe ik het zou klaarspelen om Ik kan je niet vertellen hoe blij ik ben dat er zo’n grote hoeveelheid gaat komen waarmee we alweer 10.000 kinderen Als ik lees hoe het de aids weeskinderen vergaat in Zuid-Afrika aan, voel ik het als mijn plicht om een steentje bij te dragen. Daarom doe ik beroep op éénieder van u om zijn/haar hart te laten spreken
|
||